چقدر دوست داشتم یک نفر از من می پرسید
چرا نگاه هایت انقدر غمگین است؟
چرا لبخند هایت انقدر بی رنگ است؟
اما افسوس ...
هیچ کس نبود همیشه من بودم و تنهایی پر از خاطره ...
آری با تو هستم، با تویی که از کنارم گذشتی،
و حتی یک بار هم نپرسیدی؟
چرا چشم هایت همیشه بارانی است!!!